<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss'><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242</id><updated>2009-11-26T02:47:29.292-08:00</updated><title type='text'>mrkrich article</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>11</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-5883000881410206868</id><published>2009-11-10T21:51:00.000-08:00</published><updated>2009-11-10T21:57:30.470-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='แก้ง่วง'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ง่วง'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='พระโมคคัลลานะ'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='พระพุทธเจ้า'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='อุบาย'/><title type='text'>อุบายระงับความง่วง</title><content type='html'>&lt;div&gt;     ช่วงนี้เวลางานชอบง่วงนอนอยู่บ่อยๆ วันนี้ก็เลยค้นในเน็ตดูเพราะจำได้ว่าสมัยบวชพระอาจารย์มหาเคยเล่าเรื่อง วิธีแก้ง่วงของพระพุทธเจ้าอยู่ ก็เลยลองค้นในเน็ตดู ก็ได้เจอหลายๆเว็บที่นำเรื่องอุบายแก้ง่วงของพระพุทธเจ้าที่ทรงถวายแก่พระมหาโมคคัลลานะ บางเว็บก็ถอดความมา บางเว็บก็ตีความออกมาให้เหมาะแก่ยุคสมัย แต่อ่านแล้วก็รู้สึกแปลกๆอยู่ดี ก็เลยจะลองเรียบเรียงดูบ้าง ซึ่งวิธีการหรือขั้นตอนต่างๆก็ยังคงเหมือนเดิม จะเปลี่ยนไปก็เพียงแต่ศัพท์หลายๆคำ และเพิ่มเติมในคำอธิบายดูครับ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;     เรื่องก็มีอยู่ว่าในสมัยพุทธกาล เมื่อพระมหาโมคคัลลนาะ บวชได้ 7 วันก็ได้บำเพ็ญเพียรจนดึก และถูกความง่วงเข้าครอบงำจนไม่สามารถบำเพ็ญเพียรได้อย่างที่ตั้งใจ พระพุทธเจ้าซึ่งขณะนั้นอยู่ที่อีกเมืองหนึ่ง เมื่อได้ทราบจากญาณหยั่งรู้ ท่านจึงได้ทรงแสดงปาฏิหาริย์ โดยการแสดงตนต่อหน้าพระมหาโมคคัลลานะ และได้มอบอุบายในการบรรเทาความง่วงให้ ซึ่งหลังจากนั้น พระมหาโมคคัลลานะก็สำเร็จเป็นอรหันต์ในเวลาอีกเพียงไม่กี่วัน ซึ่งอุบายนั้นมีด้วยกัน 8 ประการคือ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;ol&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;"พิจารณาสาเหตุที่ทำให้ง่วง"&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; คือให้พิจารณาถึงปัจจุบันขณะ ไม่ให้จิตใจอยู่ว่างเปล่าโดยไม่ได้ทำอะไรเลย เมื่อมีสติอยู่กับปัจจุบัน ความง่วงก็จะบรรเทาลงได้&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;"นึกถึงคำสอนหรือเรื่องราวในอดีต"&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; คล้ายกับข้อแรก แต่ต่างกันที่วิธีการนี้ให้นึกถึงและพิจารณาความจำของเราเอง เพราะบางครั้ง บางคน อาจมีคำพูดหรือเรื่องราวต่างๆอยู่ในใจ ทำให้ทำสติได้ดีกว่าการพิจารณาปัจจุบันขณะมาก&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;"ท่องหนังสือ หรือพูดเรื่องที่ทำอยู่ออกมาเป็นคำพูด"&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; เป็นการเปลี่ยนอากัปกิริยา จากสิ่งที่ทำอยู่เงียบๆ ร่างกายได้เคลื่อนไหวน้อยซึ่งมักจะทำให้ง่วง การท่องอ่านออกเสียง หรือพูดออกมา ทำให้ร่างกายได้ขยับอย่างมีสติ เป็นการลดความง่วงอีกวิธีหนึ่ง&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;"ใช้นิ้วแยงหูทั้งสองข้าง และ/หรือ ลูบลำตัวด้วยฝ่ามือ"&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; เป็นการเปลี่ยนอากัปกิริยาอีกวิธีหนึ่งซึ่งบริเวณรูหู และลำตัวจะมีเส้นประสาทสัมผัสอยู่มาก การแยงหู หรือ ลูบตัว เป็นการทำให้สมองได้ตื่นตัวทำงานเพิ่มขึ้น โดยรบกวนกับสมาธิในการทำงานไม่มากนัก&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;"ลูบนัยน์ตา ลูบหน้าด้วยน้ำ มองไปรอบๆ"&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; หากใช้คำง่ายๆก็คือ ให้ไปล้างหน้าล้างตานั่นเอง วิธีนี้จะนำความสดชื่นมาให้ด้วย การมองไปรอบๆ ก็ทำให้ผ่อนคลายความตึงเครียดจากการทำงานลงได้&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;"ทำภาพในใจ 'อาโลกสัญญา'" &lt;/b&gt;&lt;/i&gt;คือกำหนดความสว่างไว้ในใจ ให้สว่างเหมือนกันทั้งกลางวันกลางคืน โดยปกติความง่วงมักจะมากับความมืด วิธีการนี้คือสร้างภาพความสว่างไว้ในใจ ให้ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยง ให้มีแสงสว่างเจิดจ้าไปหมด ให้ใจเรานึกว่าเป็นเวลากลางวัน หลอกจิตใต้สำนึกว่าขณะนี้เป็นเวลากลางวัน จะได้กระปรี้กระเปร่าสดชื่นขึ้น&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;"เดินจงกรม"&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; โดยการลุกขึ้น เดินไป-กลับช้าๆ อย่างมีสติ พิจารณาการเคลื่อนไหวของเท้าทั้งสองข้าง ในการก้าวเดิน ในการกลับตัว ให้มีสติ นอกจากนี้ยังเป็นการผ่อนคลายกล้ามเนื้อหลังจากนั่งนิ่งๆมาเป็นเวลานานด้วย&lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;"นอน" &lt;/i&gt;&lt;/b&gt;เมื่อวิธีการข้างต้นใช้ไม่ได้ผลแล้ว วิธีนึงจึงเป็นวิธีสุดท้าย คือพักผ่อนเสียก่อน แล้วค่อยทำต่อในภายหลัง แต่ก่อนนอนก็ให้กำหนดจิตไปด้วยว่า เมื่อพักผ่อนเพียงพอแล้วให้ลุกตื่นขึ้นมาแล้วทำงานต่อเลย จึงจะละความง่วงได้ (สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรให้ใช้ การเจริญสมาธิด้วย สีหไสยาสน์ คือนอนตะแคงขวา ซ้อนเท้าให้เหลื่อมกัน ใช้แขนรองคอไว้อย่างมีสติ)&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ขอให้มีความสุขกับการทำงานนะครับ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-5883000881410206868?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/5883000881410206868/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=5883000881410206868' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/5883000881410206868'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/5883000881410206868'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2009/11/blog-post.html' title='อุบายระงับความง่วง'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-3759993598361472387</id><published>2009-01-26T21:47:00.000-08:00</published><updated>2009-01-26T22:01:27.664-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ขงเบ้ง'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='โจโฉ'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ภาพยนตร์'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ซุนฮูหยิน'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ซุนกวน'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='จิวยี่'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='สามก๊ก'/><title type='text'>สามก๊ก ตอน โจโฉแตกทัพเรือ ตอนที่สอง</title><content type='html'>คราวก่อนพูดถึง Red Cliff ภาคแรกไปแล้ว .. เมื่อวานนี้หลังจากที่ได้ดู Red Cliff ภาคสอง ก็เลยเอามาเล่าสู่กันฟัง &lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ในภาคสองนี้ ก็เป็นตอนที่โจโฉจะถูกตีแตกอย่างย่อยยับ เป็นความอัพยศอย่างใหญ่หลวงของโจโฉเลยทีเีดียว ตามเนื้อเรื่องสามก๊กที่หลายๆคนเคยอ่านกัน จะพบว่าโจโฉยกทัพไปเป็นแสนเป็นล้าน แต่กลับถูกตีแตกย่อยยับในค่ำคืนเดียว แถมทหารที่เหลืออยู่ก็มีเพียง ตัวโจโฉเองและนายทหารอีกเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ซึ่งกลอุบายต่างๆในตอนนี้ จะเป็นการพูดถึงความฉลาดหลักแหลมของขงเบ้ง ในการอ่านทางดินฟ้า ถึงแม้ว่าโจโฉเองก็จะเป็นวิชาอยู่บ้างก็ตาม &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;สำหรับในภาพยนตร์ตอนนี้ เนื้อเรื่องจะผิดแผลกจากที่เคยอ่านกันอยู่มาก เช่นความรักของ ซุนฮูหยิน หรือจะเป็นตอนจบของเรื่อง ที่กล่าวถึงความฉลาดของขงเบ้งล้ำลึก การคาดการณ์ และความย่อยยับอันน่าอดสูของโจโฉ รวมถึงการตัดสินใจของเสี่ยวเกี้ยวภรรยาของจิวยี่ด้วย&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;โดยรวมแล้ว ผมชอบในเรื่องของ computer graphics มาก มีการต่อเนื้อเรื่องจากตอนที่แล้วได้ดี แต่พูดถึงขงเบ้งน้อยไปหน่อย ในขณะที่มีดรามาในส่วนของจิวยี่เยอะเหลือเกิน และ ซุนกวน กับ เล่าปี่ กลายเป็นตัวประกอบไปเลย ดูเหมือนเป็นตัวตลกไปด้วยซ้ำ&lt;span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-3759993598361472387?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/3759993598361472387/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=3759993598361472387' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/3759993598361472387'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/3759993598361472387'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2009/01/blog-post.html' title='สามก๊ก ตอน โจโฉแตกทัพเรือ ตอนที่สอง'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-8272244522955043453</id><published>2008-07-11T10:59:00.000-07:00</published><updated>2008-07-11T11:29:35.654-07:00</updated><title type='text'>สามก๊ก ตอน โจโฉแตกทัพเรือ</title><content type='html'>สวัสดีครับ ไม่ได้เขียนนานเลย วันนี้เอาเรื่อง สามก๊ก ที่กำลังเข้าฉายในโรงภาพยนตร์มาฝากกัน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ชื่อภาษาอังกฤษของตอนนี้คือ Red Cliff ครับ ให้แปลชื่อตอนเป็นภาษาไทยจริงๆน่าจะเป็น "สามก๊ก ตอน ศึกผาแดง" มากกว่า แต่ชื่อ "โจโฉแตกทัพเรือ" ก็ไม่ผิดนัก เพราะเป็นตอนที่โจโฉ กรีฑาทัพทางเรือ ซึ่งเป็นการกรีฑาทัพครั้งที่ย่อยยับที่สุดของโจโฉเลยทีเดียว เห็นชื่อตอนครั้งแรก ผมนึกว่าเป็นตอนที่โจโฉถูกเผาเรือเสียอีก&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHekmXRvt2I/AAAAAAAAAZE/i6wFpiMho4c/s1600-h/20080512News0204.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHekmXRvt2I/AAAAAAAAAZE/i6wFpiMho4c/s320/20080512News0204.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221823271949809506" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ในตอนนี้ ดูเหมือนว่าจะเป็นการพูดถึงวีรกรรมยอดขุนพลต่างๆ เช่นจูล่งตอนแหกด่าน แต่ก็ไม่ได้เน้นหนักเท่าไหร่ นอกจากจะเป็นตัวเบิกโรงจูล่ง ให้โจโฉเห็นวีรกรรม (ไม่ได้พูดถึงการวางแผนตอนข้ามสะพานของ ขงเบ้งด้วย)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHej9M62nRI/AAAAAAAAAYs/5lnSTLBpSIs/s1600-h/20080512News0205.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHej9M62nRI/AAAAAAAAAYs/5lnSTLBpSIs/s320/20080512News0205.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221822564794801426" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ในภาพยนตร์มีการดัดแปลงเนื้อความมากพอสมควร อีกทั้งบุคคลิกตัวละครนั้นสร้างความประหลาดใจให้ผมได้มากทีเดียว อย่างจูกัดเหลียง ขงเบ้งนั้นบุคลิกน่าจะสุขุมนุ่มนวล แต่ในตอนนี้ แม้ขงเบ้งจะฉลาดปราดเปรื่องไม่ต่างจากเดิม แต่มีความขี้เล่นมากกว่าที่เคยจินตนาการเอาไว้ ดูแปลกตามาก จะว่าไปแล้วก็อาจจะเป็นอย่างนี้จริงๆก็ได้ เพราะขงเบ้งอายุตามพงศาวดารก็ไม่ได้ต่างจาก ซนกวน เท่าไหร่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHej9AZYV9I/AAAAAAAAAY0/9tol78WCqHE/s1600-h/20080512News0206.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHej9AZYV9I/AAAAAAAAAY0/9tol78WCqHE/s320/20080512News0206.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221822561433180114" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ดูเหมือนภาคนี้จะมีพระเอกเป็น จิวยี่ เพราะดูเหมือนจะถูกชูขึ้นเป็นบทเด่นที่สุด มีฉาก love scene ด้วยเหมือนกัน ไม่คิดว่าดูสามก๊กแล้วจะเจอฉากแบบบนี้ด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHejLbqAp7I/AAAAAAAAAYE/d__ojDTYwE4/s1600-h/20080512News02_Front.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHejLbqAp7I/AAAAAAAAAYE/d__ojDTYwE4/s320/20080512News02_Front.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221821709757228978" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;มาดูทางด้าน ขงเบ้ง บ้าง ดูจะเป็นบุคลิกแปลกประหลาดใช้ได้อยู่ และดูเหมือนจะมีการฉากจ้องตากับสาวๆในเรื่องมากเกินไปหน่อย ทั้งภรรยาของจิวยี่ และภรรยาของเล่าปี่ (ซุนฮูหยิน) แต่เรื่องนี้ก็แปลกประหลาดอยู่นิดๆ ตรงที่ น้องสาวของซุนกวน ถูกเรียก ซุนฮูหยิน ตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน หรือว่าผมเข้าใจผิดกับคำว่า "ฮูหยิน" กันแน่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHejLYRCpWI/AAAAAAAAAYM/CRDxUFKEhmU/s1600-h/20080512News0201.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHejLYRCpWI/AAAAAAAAAYM/CRDxUFKEhmU/s320/20080512News0201.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221821708847195490" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ทางด้านซุนฮูหยิน ก็ดูจะแก่นกะโหลกกว่าที่เคยคิดไว้ มีการกดจุดม้าด้วย นับว่าแปลกประหลาดจริงๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHejLqK0FrI/AAAAAAAAAYU/qCLwP1b6vZE/s1600-h/20080512News0202.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHejLqK0FrI/AAAAAAAAAYU/qCLwP1b6vZE/s320/20080512News0202.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221821713652913842" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ส่วนซุนกวน ก็ไม่ได้มีบทบาทเด่นมากนักในตอนนี้ แค่มีฉากตอนถูกเกลี้ยกล่อม กับตอนเสนอน้องสาวให้กับเล่าปี่เท่านั้นเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHejLmuKKsI/AAAAAAAAAYc/f4Hodal0-fY/s1600-h/20080512News0203.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHejLmuKKsI/AAAAAAAAAYc/f4Hodal0-fY/s320/20080512News0203.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221821712727419586" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ส่วนทางด้าน เล่าปี่ - กวนอู - เตียวหุย ดูเหมือนว่าไม่ได้เน้นมากนัก ตอนนี้เน้นไปที่ตัวขุนศึกมากกว่า คงเป็นเพราะมีหนังหลายเรื่องแล้วที่เอาแต่พูดถึง เล่าปี่ - กวนอู และ เตียวหุย จึงอยากสร้างความแปลกใหม่ขึ้นมา ส่วนรูปนี้ผมจำไม่ได้ว่าชื่ออะไร หุหุ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHej9ZJK1SI/AAAAAAAAAY8/_nYiXCUs3sc/s1600-h/20080512News0207.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHej9ZJK1SI/AAAAAAAAAY8/_nYiXCUs3sc/s320/20080512News0207.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221822568076072226" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;โดยรวมเป็นหนังที่น่าดูมากเรื่องนึงครับ ยิ่งถ้าหากรู้พงศาวดารด้วยละก็ น่าจะทำให้มีอรรถรสในการดูเพิ่มขึ้นด้วย  มีตินิดนึงคือเรื่องการดำเนินเรื่อง บางช่วงดูจะรวบรัดตัดตอนไปหน่อย แต่ฉากที่จิวยี่อยู่กับฮูหยิน ดูจะนานเกินไปสักนิด มี screen play บางช่วงไม่ smooth เท่าที่ควร มีบางฉากที่เห็น computer graphics ชัดเกินไปนิด แล้วคุณภาพฟิล์มบางช่วงก็ดูจะ drop วูบลงไป แต่โดยรวมแล้วผมยังยืนยันครับว่าเป็นหนังที่น่าดู และแนะนำให้ดูครับ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-8272244522955043453?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/8272244522955043453/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=8272244522955043453' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/8272244522955043453'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/8272244522955043453'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2008/07/blog-post.html' title='สามก๊ก ตอน โจโฉแตกทัพเรือ'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SHekmXRvt2I/AAAAAAAAAZE/i6wFpiMho4c/s72-c/20080512News0204.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-449739408883089593</id><published>2008-04-21T08:52:00.000-07:00</published><updated>2008-04-21T09:36:19.091-07:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='โอเปรา ระทึก(ใจ)'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='มิเกะเนะโกะ'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยายแปล'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยาย'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยายชุด'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='โฮล์มส์'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='อาชญากรรม'/><title type='text'>หนังสือน่าอ่าน: มิเกะเนะโกะ โฮล์มส์ แมวสามสียอดนักสืบ ตอนที่ 12 โอเปรา ระทึก(ใจ)</title><content type='html'>สวัสดีครับ ไม่ได้เขียนเสียนาน มาเขียนวันนี้เพราะช่วงวันหยุดที่ผ่านมา พึ่งได้มีโอกาส หยิบเอาหนังสือจากงานสัปดาห์หนังสือ ครั้งล่าสุดมาอ่าน เพราะเดินทางไปต่างจังหวัดเลยมีเวลาได้อ่านนิดหน่อย บวกกับติดลมเล็กน้อยในวันนี้เลยหยิบมาอ่านให้จบเล่ม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;หนังสือที่แนะนำวันนี้ ใหม่กว่าเล่มก่อนๆที่เคยแนะนำอยู่พอดู  และเป็นเล่มใหม่ล่าสุดในหนังสือชุดนี้เลยครับ (สำหรับในประเทศไทยนะ) เล่มนี้ก็เป็นเล่มที่ 12 แล้วครับ ของเจ้าแมวสาว สามสีตัวนี้ กับชื่อตอนที่ชื่อว่า โอเปรา ระทึก(ใจ) ของ มิเกะเนะโกะ โฮล์มส์ แมวสามสียอดนักสืบ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SAy8agakYbI/AAAAAAAAAWU/EXgnZ72SOhg/s1600-h/covermikeneko12+copy.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SAy8agakYbI/AAAAAAAAAWU/EXgnZ72SOhg/s320/covermikeneko12+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191731634015330738" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ผู้เขียน: อาคากะวา จิโร่&lt;/span&gt; เชื่อว่าพูดถึงชื่อนี้ นักอ่านคนไทย ก็คงจะไม่มีใครไม่รู้จัก กับผู้เขียนนิยายชุดนักสือ ที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับ การ์ตูนนักสืบสุดฮิต อย่าง โคนัน เจ้าหนูนักสืบ เป็นแน่ ด้วยรูปแบบบรรยายที่กระชับได้ใจความ และการดำเนินเรื่องที่รวดเร็วและสนุกสนาน ทำให้หนังสือของจิโร่ เป็นหนังสือขายดีเสมอมา นอกจากนิยายชุดนี้แล้ว อาคากะวา จิโร่ยังมีผลงานเขียนอีกมากมาย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ผู้แปล: สมเกียรติ เชวงกิจวณิช&lt;/span&gt; เป็นผู้แปลที่สุดยอดอีกคนของเมืองไทย นิยายแปลที่ผ่านตาผม ถ้ามีชื่อของนักแปลท่านนี้แล้วล่ะก็ รับประกันได้เลยว่าสามารถแปลออกมาได้อย่างสวยงาม และไหลลื่่นราวกับเป็นผู้แต่งเองเลยก็ว่าได้ ผลงานแปลนิยายตอนนี้ ก็เป็นอีกผลงานที่การันตีความสามารถของนักแปลท่านนี้ได้เป็นอย่างดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;มิเกะเนะโกะ โฮล์ม แมวสามสียอดนักสืบ&lt;/span&gt; นิยายชุดสืบสวนสอบสวน ที่แปลกแหวกแนวกว่าเรื่องไหนๆที่เคยเจอ เมื่อตัวเอกเป็นแมวสามสีเพศเมีย ที่อาศัยอยู่กับ คาตายามา โยชิทาโร่ นายตำรวจหนุ่ม ผู้เป็นโรคแพ้ผู้หญิงและเลือด กับฮารูมิ น้องสาว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เรื่องย่อ&lt;/span&gt; หลังจากคดีก่อนหน้าในตอนที่ 10 คราวนี้ คาตายามา และพรรคพวกเดินทางมาพักผ่อนกันที่ออสเตรีย ก็ยังไม่วายเจอคดีอีกจนได้ เมื่อ มิชิโกะ หญิงสาวผู้ชนะการแข่งขันเปียโนที่ไม่เคยมีใครเห็นหน้า เกิดจู่ๆก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย และตัวเก็งผู้กลายเป็นที่สองในการแข่งขันอย่าง ยาโยอิ กลับปรากฏตัวเสียนี่ เรื่องราววุ่นๆจึงเกิดขึ้นเมื่อไม่เคยมีใครเห็นหน้าของ มิชิโกะ มาก่อนนั่นเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ภาพรวม&lt;/span&gt; การดำเนินเรื่องทำได้ดีเยี่ยมสมกับที่เป็น อาคากะวา จิโร จริงๆยังคงความสนุกสนานของนิยายไว้ได้อย่างครบถ้วนเลยจริงๆ แม้ว่าเล่มนี้จะเป็นเล่มที่ 12 แล้วก็ตาม ในเล่มนี้จะได้พบกับพัฒนาการหลายๆด้านของตัวละคร รวมถึงว่าที่ "แฟน" ของคาตายามา เสียด้วย นอกจากนี้ดูเหมือนว่า อาคากะวา จะเขียนตอนยาวกับเรื่องสั้นสลับเล่มกันไปด้วยนะครับ คาดว่าเล่มต่อไปก็คงได้อ่านแบบเรื่องสั้นอีก ... (หวังว่าผมคงจะคิดผิดไปเอง)&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-449739408883089593?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/449739408883089593/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=449739408883089593' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/449739408883089593'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/449739408883089593'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2008/04/12.html' title='หนังสือน่าอ่าน: มิเกะเนะโกะ โฮล์มส์ แมวสามสียอดนักสืบ ตอนที่ 12 โอเปรา ระทึก(ใจ)'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/SAy8agakYbI/AAAAAAAAAWU/EXgnZ72SOhg/s72-c/covermikeneko12+copy.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-9131433029774952036</id><published>2008-02-13T04:04:00.000-08:00</published><updated>2008-02-13T04:49:21.199-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='firefox'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='released'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='beta'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='firefox 3 beta 3'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='mozilla'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='firefox 3'/><title type='text'>Firefox 3 beta 3 ออกมาแล้วว</title><content type='html'>ดูเหมือนว่าจะ released เมื่อวานนี้ที่อเมริกา ซึ่งก็น่าจะเป็นตอนเช้าๆวันนี้ของบ้านเราน่ะเอง ขอออกตัวก่อนว่าไม่ได้เก่งภาษาอังกฤษ แต่ก็ถูลู่ถูกังแปลมาแบบคร่าวๆครับ           &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ของใหม่ใน beta 3&lt;br /&gt;- Firefox 3 นั้นเปลี่ยนมาใช้ Gecko 1.9 ตัวนี้เปลี่ยน engine ในการ render หน้าเว็บมาเป็น Gecko 1.9 ซึ่งถูกพัฒนาอยู่นานกว่า 30 เดือน (บนเว็บบอกว่ามีการเปลี่ยนแปลง code มาก(เกือบ)ถึง 2 ล้านบรรทัดเลยทีเดียว ในช่วงระยะเวลากว่า 2 เดือนที่ผ่านมาหลังจากออก beta 2 มีการแก้ไขปัญหาต่างๆเพิ่มอีกกว่า 1,300 กรณี(จากกว่า 11,000 กรณีใน beta 2 เป็นมากกว่า 12,000 กรณีใน beta 3)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Malware protection &lt;br /&gt;- สามารถดูข้อมูลของ web site ได้ในคลิ๊กเดียว โดยการคลิ๊กที่ favicon บน location bar&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- Download Manager ตัวใหม่ที่ใช้งานง่ายขึ้น&lt;br /&gt;- สามารถเล่น podcast และ videocast ได้ใน media playback tool&lt;br /&gt;- ความเข้ากันได้ที่มากขึ้นสำหรับ MacOS X และ Linux&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- มีปุ่ม add bookmark รูปดาวที่กดได้ง่ายขึ้น&lt;br /&gt;- ระบบ auto-complete ที่ดีขึ้น ด้วยวิธีการที่ฉลาดขึ้นในการเลือกแหล่งข้อมูล&lt;br /&gt;- Add-on Manager ที่ใช้งานได้สะดวกขึ้น (สามารถค้นหา add-on ได้จากใน add-on manager ได้เลย)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;- เร็วขึ้น !! ความเร็วที่เพิ่มขึ้นเกิดจากการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างหลัก และจากการเปลี่ยนแปลงต่างๆมากกว่า 90 จุดจาก beta ที่แล้ว&lt;br /&gt;-  ใช้เม็มโมรี่น้อยลง!! โดยการเร่งความเร็วในการ optimize เม็มโมรี่ และลด fragment ที่เกิดขึ้นในเม็มโมรี่ลง และดูเหมือนจะมีการแก้ไขอะไรบางอย่างเกี่ยว XPCOM cycle collector ด้วย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;อ่าน released note แบบเต็มๆ ได้ที่นี่ http://www.mozilla.com/en-US/firefox/3.0b3/releasenotes/&lt;br /&gt;และ download มาเล่นได้ที http://www.mozilla.com/en-US/firefox/all-beta.html&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-9131433029774952036?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/9131433029774952036/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=9131433029774952036' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/9131433029774952036'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/9131433029774952036'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2008/02/firefox-3-beta-3.html' title='Firefox 3 beta 3 ออกมาแล้วว'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-1097535284937670515</id><published>2008-02-10T17:38:00.000-08:00</published><updated>2008-02-10T18:10:13.722-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='solar'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='light'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='energy'/><title type='text'>เสาไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์</title><content type='html'>วันนี้เปิดผ่านๆใน feed ดูก็พบกับอุปกรณ์ชิ้นนี้เข้า เป็นเสาไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ คาดว่าความคิดนี้น่าจะสืบเนื่องมาจาก ปัญหามลพิษและพลังงานที่มีอยู่ในปัจจุบัน เป็นแรงผลักดันให้เกิดไอเดียแบบนี้ขึ้นมา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://gizmodo.com/assets/resources/2008/02/claverostreetlamp2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 179px; height: 305px;" src="http://gizmodo.com/assets/resources/2008/02/claverostreetlamp2.jpg" alt="" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;เสาไฟนี้ดูหน้าตาออกจะแปลกๆนิดหน่อย ตรงที่ด้านบนมีแผง solar cell เพื่อรับพลังงาน และใช้หลอด LED ในการส่องสว่างแทนหลอดไฟแบบปกติ ที่ให้แสงสว่างไม่คุ้มกับพลังงานที่ได้มา นอกจากนี้เวลาปกติยังใช้พลังงานเพียง 1/3 ของปกติ และจะใช้พลังงานเต็มที่เมื่อมีผู้คนสัญจรไปมา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ที่มา: &lt;a href="http://feeds.gawker.com/%7Er/gizmodo/full/%7E3/232858683/solar-streetlamp-watches-you-to-save-power" target="_blank"&gt;Gizmodo - Solar Streetlamp Watches You to Save Power [Lighting]&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-1097535284937670515?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/1097535284937670515/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=1097535284937670515' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/1097535284937670515'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/1097535284937670515'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2008/02/blog-post.html' title='เสาไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-6740950314108754793</id><published>2008-01-16T16:39:00.000-08:00</published><updated>2008-01-16T16:46:40.249-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='photo'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='speed'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='multiply'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ajax'/><title type='text'>ดูรูปเร็วขึ้นบน multiply</title><content type='html'>วันนี้เปิด multiply ขึ้นมาดูรูปที่เพื่อนๆอัพโหลดขึ้นไปใหม่ ...&lt;br /&gt;คลิ๊กปุ๊ป ด้วยความที่คิดว่ามันต้องโหลดหน้าใหม่ ก็กำลังจะเปลี่ยน tab ไปดูหน้าอื่น ...&lt;br /&gt;อ้าว ... มันโหลดเสร็จแล้ว!!! พอมานั่งดูดีๆถึงได้เห็นว่ามันเปลี่ยนรูปแบบการแสดงผลใหม่&lt;br /&gt;โถ่! นึกว่าเน็ตแรงขึ้นซะงั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;จริงๆแล้ว feature ใหม่นี้ก็ไม่มีอะไรมาก แค่ทำให้ user experience ดีขึ้น ในขณะที่ความเร็วในการโหลดไม่ต่างจากเดิมมากนัก ถึงแม้ว่าจะลดการโหลดทั้งหน้าลงก็ตาม (เพราะมี cache อยู่) วิธีการก็คือให้การหลอกตาด้วยภาพ Thumbnail ที่เรามองเห็นตอนอยู่ใน index นั่นแหละ แต่เอามาแสดงด้วยขนาดเต็มของรูป ก็เลยทำให้เรามองเห็นเป็นภาพใหญ่ที่หยาบๆ ในขณะเดียวกันก็แอบโหลดรูปภาพขนาดเต็มจริงๆอยู่เบื้องหลัง พอโหลดเสร็จก็สลับรูปที่เป็น thumbnail มาเป็นรูปจริงซะ ..&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;แต่โดยรวมแล้วมันก็เร็วขึ้นจริงๆล่ะ เพราะว่า server ได้ทำงานน้อยลงเยอะเลยทีเีดียว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับ bandwidth กับ traffic แล้วล่ะครับ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-6740950314108754793?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/6740950314108754793/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=6740950314108754793' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/6740950314108754793'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/6740950314108754793'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2008/01/multiply.html' title='ดูรูปเร็วขึ้นบน multiply'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-5921859385459131570</id><published>2008-01-14T17:28:00.000-08:00</published><updated>2008-01-14T18:19:10.210-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='มิยาเบะ มิยูกิ'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='อิโคะ'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ico'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยายแปล'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยาย'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='แฟนตาซี'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='หนังสือ'/><title type='text'>หนังสือน่าอ่าน: ico</title><content type='html'>เคยเกริ่นๆเอาไว้เมื่อตอนที่เอานิยายสืบสวนสอบสวนเรื่อง "ฆาตกรรมระดับ7" ของ มิยาเบะ มิยูกิ มาแนะนำว่านอกเหนือจากเธอจะเป็นราชินีนิยายแนวสืบสวนสอบสวนแล้ว เธอยังมีผลงานแนวแฟนตาซีด้วย เรื่องนี้เป็นเรื่องนึงที่เธอเขียนและถูกแปลมาเป็นภาษาไทย ของสำนักพิมพ์ Bliss Publishing&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4wNkF9MnhI/AAAAAAAAAC8/f4mmxTD_ROo/s1600-h/ICO.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4wNkF9MnhI/AAAAAAAAAC8/f4mmxTD_ROo/s400/ICO.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5155510587157683730" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ผู้เขียน: มิยาเบะ มิยูกิ&lt;/span&gt; เป็นราชินีแห่งอาชญนิยายที่มียอดขายสูงที่สุดในญี่ปุ่น ซึ่งจากการที่ได้อ่าน นิยายของนักเขียนท่านนี้แล้ว ผมก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่า คำโฆษณานี้ ไม่ได้โอ้อวดสรรพคุณเกินจริงเลย นอกเหนือจากนิยายแนวอาชญกรรมเล่มนี้แล้ว นิยายเล่มนี้ก็เป็นนิยายแนวแฟนตาซีที่น่าติดตาม ไม่แพ้แนวสืบสวนสอบสวนเลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ผู้แปล: นิพดา เขียวอุไร&lt;/span&gt; นักเรียนทุนรัฐบาลญี่ปุ่น ที่ปัจจุบันทำงานที่กระทรวงการต่างประเทศ  ได้ก้าวเข้าสู่วงการแปลนิยายญี่ปุ่น จากการแนะนำของเพื่อน และเนื่องจากต้องเดินทางไปต่างประเทศบ่อยๆ ทำให้ผลงานเล่มแรกของเธอคือหนังสือเล่มนี้ ได้ใช้เทคโนโลยีแห่งการสื่อสารทำให้เป็นรูปเล่มอย่างที่ปรากฏนี้ และถึงแม้ว่าเล่มนี้จะเป็นผลงานการแปลนิยายเล่มแรกของเธอ แต่ผลงานแปลชิ้นนี้ก็สนุกสนาน น่าติดตาม และลื่นไหลไม่สะดุด ถือเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมเลยจริงๆ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ICO&lt;/span&gt; นิยายแฟนตาซีที่ดัดแปลงมาจากเกมเพลย์เรื่องแรกของมิยาเบะ มิยูกิ แม้ว่าเราจะไม่ค่อยได้เห็นผลงานแนวนี้ของเธอนัก แต่ด้วยความสามารถของเธอ ก็ทำให้นิยายเรื่องนี้ติดอันดับหนังสือขายดีได้ไม่ยากเลย&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เรื่องย่อ&lt;/span&gt; เด็กกำพร้าชื่ออิโคะเกิดมามีเขาสองข้างงอกอยู่บนหัว ถูกเลี้ยงดูโดยหัวหน้าหมู่บ้านเช่นเด็กปกติทั่วไป เขาถูกพร่ำบอกตั้งแต่เด็กว่า เมื่ออายุสิบสามเขาจะถูกส่งไปเป็นบรรณาการ ที่ปราสาทแห่งม่านหมอกอันเป็นสถานที่ ที่ไม่มีผู้ใครเคยย่างกรายไปถึง และเขาจะไม่มีวันได้กลับออกมาอีกเลย แต่แล้วก่อนวันนั้นจะมาถึง โตโตะ เพื่อนของเขาได้เดินทางล่วงหน้าไปยังปราสาทแห่งม่านหมอก แต่กลับพลัดหลงไปยังเมืองร้างแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่ที่เขาได้พบกับคัมภีร์เจิดจรัส และลวดลายในคัมภีร์นั้นเอง ที่กลายมาเป็นเกราะป้องกันตัวเขา ในการผจญภัยในปราสาทแห่งม่านหมอกอันน่าสะพรึ่งกลัว&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ภาพรวม&lt;/span&gt; ความสนุกสนานจากหนังสือเล่มนี้ ผิดแผลกจากความน่าสะพรึงกลัวของนิยายเรื่องก่อนๆของ มิยาเบะ มิยูกิ มากทีเดียว แต่ความสนุกนี้เกิดจากความไหลลื่นในเนื้อเรื่อง ความไม่สะดุดในเนื้อหา การอธิบายเรื่องที่ทำได้อย่างกระจ่างแจ้ง ทุกอย่างลงตัวจริงๆ รวมไปถึงการแปลที่ทำได้อย่างดี ไม่ทำให้อรรถรสในการอ่านสะดุด อย่างที่นิยายแปลหลายๆเรื่องเป็น นิยายเรื่องนี้เป็นแฟนตาซีที่ทำให้จินตนาการของเรา ลื่นไหลไปตามตัวหนังสือ การบอกเล่าจากตัวหนังสือ สามารถวาดภาพในใจของผู้อ่านได้จริงๆ และนิยายเล่มนี้ก็เป็นอีกเรื่องโปรดของผมครับ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-5921859385459131570?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/5921859385459131570/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=5921859385459131570' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/5921859385459131570'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/5921859385459131570'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2008/01/ico.html' title='หนังสือน่าอ่าน: ico'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4wNkF9MnhI/AAAAAAAAAC8/f4mmxTD_ROo/s72-c/ICO.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-7577561731315916826</id><published>2008-01-09T23:52:00.000-08:00</published><updated>2008-01-10T03:03:11.228-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ธุลีปริศนา'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยายแปล'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยาย'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='แฟนตาซี'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ฟิลลิป พลูแมน'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='หนังสือ'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยายชุด'/><title type='text'>หนังสือน่าอ่าน: นิยายชุด ธุลีปริศนา</title><content type='html'>วันนี้หยิบหนังสือน่าอ่านมาอีกเล่มนึงครับ เป็นแนวแฟนตาซีที่น่าสนใจและพึ่งเข้าโรงไปไม่นานนี้ และเป็นนิยายไตรภาคครับ ถ้าจำไม่ผิดเล่มแรกของนิยายชุดนี้ ผมได้เป็นหนังสือแถมจากงานสัปดาห์หนังสือ เมื่อปีกว่าๆมาแล้ว และอ่านไปได้ไม่กี่บท เนื่องจากช่วงนั้นงานเยอะมากเลยไม่ได้หยิบมาอ่านต่อ จนเมื่อได้เห็นตัวอย่างหนังเรื่อง The Golden Compass ก็เลยนึกขึ้นมาได้ว่าเคยอ่านเรื่องนี้ค้างเอาไว้ ก็เลยหยิบมาอ่านต่อ และพบว่ามันมีภาคต่อด้วยกันอีก 2 เล่ม&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4XQrV9MndI/AAAAAAAAACc/S1dMqygrE4E/s1600-h/HisDarkMaterials.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4XQrV9MndI/AAAAAAAAACc/S1dMqygrE4E/s400/HisDarkMaterials.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153754791642176978" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;br /&gt;ผู้เขียน: ฟิลลิป พูลแมน (Philip Pullman)&lt;/span&gt; เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ ที่เคยเคร่งครัดในศาสนา แต่แล้วก็เกิดจุดเปลี่ยนในชีวิตของเขา ทำให้เขาไม่ศรัทธาในพระเจ้าและคริสต์ศาสนา (แต่ไม่รู้ว่าเขามีศาสนาไหมตอนนี้) และนิยายเรื่องนี้ก็ทำให้เขาโดนโจมตีอย่างหนักจากศาสนจักร (รวมไปถึงหนังเรื่องนี้ด้วย ถึงแม้จะได้รับการยืนยันว่า ไม่มีเนื้อหาที่พาดพิงถึงศาสนจักรแล้วก็ตาม) ผมเชื่อว่าด้วยนิยายเรื่องนี้ทำให้เขาโด่งดังขึ้นเป็นอย่างมาก (เ่ช่นเดียวกับ แดน บราวน์)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ธุลีปริศนา&lt;/span&gt; นิยายแฟนตาซีแบบไตรภาค โดยหยิบเอาชื่อของวิเศษในแต่ละเล่มมาเป็นชื่อตอน ( Northern Lights ในฉบับอเมริกันเปลี่ยนชื่อตอนเป็น The Golden Compass) พูดถึงทฤษฏีที่ว่า โลกมีหลายมิติซ้อนทับกันอยู่ และแต่ละมิติก็เป็นเอกเทศจากกันและกัน โดยเมื่อกว่า 3 หมื่นปีก่อนได้เกิดมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น และทำให้เกิดวิวัฒนาการของชีวิตที่มีสติปัญญา และเมื่อ 300 ปีก่อนก็เกิดอะไรบางอย่างขึ้น มีการพัฒนาของวิเศษขึ้นในหลายมิติ และเกิดการถดถอยของวิวัฒนาการด้วยในเวลาเดียวกัน และเรื่องราวก็เกิดขึ้นในปัจจุบันในมิติหนึ่งซึ่งแตกต่างจากโลกที่เราอาศัยอยู่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4XVWl9MneI/AAAAAAAAACk/Dv9XFSxCq4A/s1600-h/HisDarkMaterials-NorthernLights.JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4XVWl9MneI/AAAAAAAAACk/Dv9XFSxCq4A/s400/HisDarkMaterials-NorthernLights.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153759932718030306" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;มหันตภัยขั้วโลกเหนือ (Northern Lights)&lt;/span&gt; หรือ อภินิหารเข็มทิศทองคำ (The Golden Compass) พูดถึงโลกที่มนุษย์มีภูตประจำตัว(Deamon) และเด็กหญิงแก่นกระโหลกที่ชื่อไลร่า กับการเดินทางไปยังขั้วโลกเหนือ เพื่อช่วยโรเจอร์เพื่อนของเธอที่มหาวิทยาลัยจอร์แดน จากพวกตัวกินเด็กที่ลักพาตัวเด็กๆ เพื่อวัตถุประสงค์อะไรบางอย่าง การผจญภัยที่ตื่นตาตื่นใจกับแม่มด หมีขาวขั้วโลกเหนือ และเข็มทิศทองคำที่ได้รับจากอธิการบดี&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4XZ8F9MnfI/AAAAAAAAACs/1uCjHU06B7s/s1600-h/HisDarkMaterials-TheSubtleKnife-s.gif"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4XZ8F9MnfI/AAAAAAAAACs/1uCjHU06B7s/s400/HisDarkMaterials-TheSubtleKnife-s.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153764975009635826" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;มีดนิรมิต (The Subtle Knife)&lt;/span&gt; กับการผจญภัยที่ต่อเนื่องจาก มหันตภัยขั้วโลกเหนือ ที่พูดถึง วิล เด็กชายผู้ซึ่งกลายเป็นฆาตกร เขาพบหน้าต่างที่ทะลุข้ามไปยังมิติอื่น ซึ่งทำให้ได้พบกับไลร่าและมีดนิรมิต เข็มทิศทองคำชักนำให้ไลร่าได้พบกับดอกเตอร์มาโลน และให้เธอช่วยวิลตามหาพ่อของเขา&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4XbjF9MngI/AAAAAAAAAC0/7R-wgil7wK0/s1600-h/HisDarkMaterials-TheAmberSpyglass.gif"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4XbjF9MngI/AAAAAAAAAC0/7R-wgil7wK0/s400/HisDarkMaterials-TheAmberSpyglass.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153766744536161794" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;สู่เส้นทางมรณะ (The Amber Spyglass)&lt;/span&gt; เมื่อไลร่าหายตัวไป วิลจะต้องนำมีดนิรมิตไปหาลอร์ดแอสเรียล คำทำนายเกี่ยวกับไลร่าคืออะไร และการเดินทางทั้งหมดจะไปจบลงที่ตรงไหน? เรื่องนี้จะจบลงอย่างไร&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ภาพรวม&lt;/span&gt;  สุดยอดจินตนาการที่สร้างโลกที่มีหลายมิติ หลายเผ่าพันธุ์ และสามารถผสมผสานและอธิบายทุกอย่างได้อย่างลงตัว การวางพล๊อตและการดำเนินเรื่องทำได้ดีเยี่ยม และจบเรื่องลงได้อย่างงดงามจริงๆ เป็นอีกเรื่องนึงที่ "วางไม่ลง" และควรอ่านทั้ง 3 เล่มอย่างต่อเนื่องเพื่ออรรถรสในการอ่าน แต่นิยายเรื่องนี้อาจจะไม่ใช่นิยายสำหรับเด็กอย่างที่เข้าใจกันนัก ควรจะเป็นนิยายสำหรับวัยรุ่นมากกว่า&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-7577561731315916826?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/7577561731315916826/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=7577561731315916826' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/7577561731315916826'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/7577561731315916826'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2008/01/blog-post.html' title='หนังสือน่าอ่าน: นิยายชุด ธุลีปริศนา'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4XQrV9MndI/AAAAAAAAACc/S1dMqygrE4E/s72-c/HisDarkMaterials.jpg' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-452337971615478568</id><published>2008-01-07T16:34:00.000-08:00</published><updated>2008-01-07T17:14:17.210-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='สืบสวน'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ฆาตกรรมระดับ7'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='มิยาเบะ มิยูกิ'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยายแปล'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='นิยาย'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='หนังสือ'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='อาชญากรรม'/><title type='text'>หนังสือน่าอ่าน: ฆาตกรรมระดับ7</title><content type='html'>สวัสดีครับ วันนี้ฉีกแนวไปหน่อยจากที่ตั้งใจเอาไว้สำหรับ blog นี้ เนื่องจากผมเองเป็นคนชอบอ่านนิยาย แล้วบังเอิญมีน้องคนนึงขอยืมนิยายแปลเล่มนี้ ก็เลยคิดว่าจะเขียนเป็น review เ้สียหน่อย เกริ่นไว้ก่อนว่านิยายเล่มนี้ผมซื้อในงานสัปดาห์หนังสือสักครั้งนึง และซื้อตอนหนังสือเปิดตัวเลยแต่ก็ยังได้ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4 นั่นหมายความว่า เป็นหนังสือที่ทางสำนักพิมพ์คิดว่าจะต้องขายดีอย่างแน่นอน&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4LOMV9MncI/AAAAAAAAACU/gzCEG8zgFJ8/s1600-h/Jbook-MerderLeve7.gif"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4LOMV9MncI/AAAAAAAAACU/gzCEG8zgFJ8/s400/Jbook-MerderLeve7.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152907635112844738" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ผู้เขียน: มิยาเบะ มิยูกิ&lt;/span&gt; เป็นราชินีแห่งอาชญนิยายที่(บนปกโฆษณาว่า)มียอดขายสูงที่สุดในญี่ปุ่น ซึ่งจากการที่ได้อ่าน นิยายของนักเขียนท่านนี้แล้ว ผมก็เชื่อเป็นอย่างยิ่งว่า คำโฆษณานี้ ไม่ได้โอ้อวดสรรพคุณเกินจริงเลย นอกเหนือจากนิยายแนวอาชญกรรมเล่มนี้แล้ว ยังมีผลงานแนวแฟนตาซีที่ได้ถูกแปลเป็นภาษาไทยอยู่เล่มหนึ่ง ซึ่งผมจะหยิบเอามา review ในโอกาสหน้าครับ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ผู้แปล: บัณฑิต ประดิษฐานุวงษ์&lt;/span&gt; เป็นผู้ที่คลุกคลีกกับการทำนิตยสารมาตั้งแต่สมัยมัธยม เมื่อได้ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่ประเทศญี่ปุ่น ก็ยังมีผลงานเกี่ยวกับนิตยสาร-หนังสือ เรื่อยมา มีผลงานแปลเกี่ยวกับด้านอุตสาหกรรม รวมถึงงานด้าน ความคิดสร้างสรร-การใช้ความคิด อีกด้วย จากคำนำในหนังสือ ไม่ได้อ้างอิงถึงการแปลในงานนิยาย อาจะเป็นได้ว่านี่เป็นผลงานในการแปลนิยายเล่มแรกของเขา แต่จากการได้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้ว ทำให้การันตีได้ว่า ผลงานการแปลในงานนิยาย ก็ไม่อ่อนด้อยจนเป็นที่ติฉินได้แน่&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ฆาตกรรมระดับ7&lt;/span&gt; เป็นนิยายอาชญกรรม-สืบสวนสอบสวน ที่แหวกแนวกว่าที่พบเห็นกันดาดดื่นทั่วไป เพราะตัวเอกของเื่องไม่ได้เป็นยอดนักสืบ หรือนักสืบจำเป็นเหมือนอย่างนิยายสืบสวนของ โคนัน ดอล์ย, อาคาธา คริสตี้ หรือแม้กระทั่งของ อาคากะว่า จิโร่ แต่ตัวดำเนินเรื่องกลับเป็นคนที่อาจจะเป็นฆาตกรเอง&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;เรื่องย่อ&lt;/span&gt; ชายหญิงคู่หนึ่ง ตื่นขึ้นมาโดยจำอะไรไม่ได้เลย แม้กระทั่งชื่อของตัวเอง และพบว่าทั้งคู่อยู่ในคอนโดฯ ใหม่เอี่ยมกลางกรุงโตเกียว ของทุกอย่างในห้องนั้นเป็นของใหม่ทั้งหมด แม้กระทั่งเสื้อผ้า และมีสิ่งที่น่าแปลกประหลาดตรงที่มีรอยสักแปลกๆบนแขนที่เขียนว่า Level 7 อยู่ด้วย แต่ความน่าประหลาดใจยังไม่หมดเพียงเท่านี้ เขายังพบปืน ผ้าเปื้อนเลือด และกระเป๋าเดินทางที่อัดแน่นด้วยธนบัตรมูลค่าหลายล้านเยน  จู่ๆ หญิงสาวก็เกิดตาบอดขึ้น และมีเหตุการณ์ชักนำให้เพื่อนบ้านผู้อาศัยอยู่ข้างห้องเข้ามาพบกับเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น และเสนอตัวเข้าช่วยค้นหาตัวตนของทั้งคู่ และสิ่งของที่น่าสงสัยในห้องนั้น&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;ภาพรวม&lt;/span&gt; เป็นนิยายเรื่องหนึ่งที่จัดได้ว่า "วางไม่ลง" ด้วยวิธีการดำเนินเรื่อง การผูกปมเรื่อง และการหักมุม มิยาเบะ มิยูกิ ทำได้สมกับที่เป็นราชินีแห่งนิยายอาชญกรรมจริงๆ มีการลำดับเรื่องที่สลับไปสลับมาของตัวละครหลัก กับตัวละครที่จะชักพาเนื้อเรื่องไปยังจุดที่ผู้เขียนต้องการ เป็นระยะๆ ทำให้เกิดความคาดหวัง และการหักมุมของเนื้อเรื่อง โดยไม่อาจคาดเดาได้ นอกจากการดำเนินเรื่องที่สนุกสนานแล้ว ตัวผู้แปลเองก็ใช้ภาษาที่ลื่นไหลไม่สะดุดด้วย ทำให้ "ฆาตกรรมระดับ7"เป็นนิยายที่ไม่ควรมองข้ามสำหรับ ผู้รักการอ่านอาชญนิยายจริงๆ&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-452337971615478568?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/452337971615478568/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=452337971615478568' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/452337971615478568'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/452337971615478568'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2008/01/7.html' title='หนังสือน่าอ่าน: ฆาตกรรมระดับ7'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_-j_gnsWROj0/R4LOMV9MncI/AAAAAAAAACU/gzCEG8zgFJ8/s72-c/Jbook-MerderLeve7.gif' height='72' width='72'/><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7257230508418855242.post-978783549855211301</id><published>2007-12-03T20:55:00.000-08:00</published><updated>2007-12-03T21:05:03.813-08:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='tips'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='keywords'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='google'/><title type='text'>Google Search Tips</title><content type='html'>&lt;div id="msgcns!599F1C91DA60E2C7!280" class="bvMsg"&gt;&lt;p&gt;นานแล้วเหมือนกันนะที่เราได้ใช้งาน Google กัน .. สำหรับผมแล้วก็เกือบๆ 10 ปีเห็นจะได้ .. โดยปกติแล้วเวลาจะ search อะไรต่อมิอะไรใน Google เรามักจะเข้าไปที่หน้าเว็บ google.com (ซึ่งจะกระเด้งไปที่ google.co.th เอง) แล้วถ้ามีต้องการที่จะใส่อะไรที่เฉพาะเจาะจง ก็จะกดที่ advance search กันใช่ไหมครับ &lt;/p&gt;&lt;p&gt;วันนี้ผมมีทิปง่ายๆที่ทำให้เวลา search แบบละเอียดไม่จำเป็นต้องกดเข้าไปที่ advance search ทุกๆครั้ง ช่วยให้ประหยัดเวลาได้มากทีเดียวครับ อันที่จริงการใช้งานแบบนี้ถ้าใครเคยใช้ advance search อาจจะสังเกตเห็นมาบ้างแล้ว แต่อาจจะไม่เคยเห็นทุกอันแน่ๆ &lt;/p&gt;&lt;ol&gt;&lt;li&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;+&lt;/span&gt; &lt;/strong&gt;โดยปกติแล้ว google จะไม่สนใจคำพื้นฐานอย่างเช่น in, the หรือ am นักเพราะเป็นคำพื้นฐานที่อยู่ในรูปประโยคอยู่แล้ว ดังนั้นเมื่อเราต้องการค้นหาจากคำสำคัญที่มี คำเช่นนี้อยู่ในประโยค ให้ใช้เครื่องหมาย + นี้ในการบอกกับ google ว่าให้สนใจคำๆนี้ด้วย &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;strong style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;~&lt;/strong&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt; &lt;/span&gt;การค้นหาคำคล้าย เป็นการบอกกับ google ว่า ไม่ใช่เฉพาะคำๆนี้เท่านั้นนะที่ฉันสนใจ แต่ฉันสนใจคำที่คล้ายๆกับคำนี้ด้วย อย่างในตัวอย่างของทาง google เองได้อธิบายเอาไว้เช่น ถ้าคุณต้องการจะค้นหาเกี่ยวกับ food and nutrition (อาหารและคุณค่าทางอาหาร) ก็ค้นหาด้วย ~food ~fact ในการค้นหาได้ &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;&lt;strong&gt;OR&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; โดยทั่วไปแล้ว คำว่า or เป็น keyword ที่คนเขียนโปรแกรมรู้กันอยู่แล้ว คือเป็นการบอกว่า คำสองคำ ที่ or เชื่อมอยู่นี้ จะถือว่าค้นหาพบ เมื่อมีคำใดคำหนึ่งในสองคำนี้ &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;strong style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;site:&lt;/strong&gt; จะเห็นว่ามีหลายๆเว็บมี search ในเว็บตัวเอง โดย google การใช้ keyword นี้ทำให้เราสามารถระบุของเขตของการค้นหาของ google ได้ครับ &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;strong style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;..&lt;/strong&gt; ด้วยการใช้ตัวเชื่อม .. นี้จะทำให้เราสามารถระบุขอบเขตการค้นหาได้ดียิ่งขึ้น โดยเฉพาะในเรื่องของตัวเลขที่เป็นช่วง โดยที่ตัวเชื่อมนี้ จะช่วยให้คุณสามารถระบุขอบเขตของความสนใจที่เป็นช่วงของตัวเลขได้ เช่นหากคุณกำลังสนใจเครื่องเล่น DVD ในช่วงราคา $50-$100 ก็สามารถค้นได้ด้วย DVD Player $50..$100 ได้เลย &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;strong style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;*&lt;/strong&gt; สำหรับอันนี้ เป็นการบอกให้ google ช่วยเติมคำในช่องว่างให้โดยอัตโนมัติ  &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;span style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;&lt;strong&gt;to&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; เป็นอีกฟีเจอร์นึงของ google ในการแปลงค่าต่างๆ รวมถึงค่าเงินด้วย ลองเล่นดูได้นะครับ เช่น 10cm to in หรือ 10usd to thb เป็นต้น &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;strong style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;in&lt;/strong&gt; อันนี้จะเป็นการแปลงค่าเงินโดยตรง ต่างจาก to ตรงที่ in จะแสดงเฉพาะค่าเงินที่ถูกแปลงแล้วเท่านั้น ในขณะที่ to จะมีการแสดงการค้นหา จาก keyword ตามมาด้วย &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;strong style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;+-*/&lt;/strong&gt; ในขณะที่คุณกำลังอยู่บนหน้าเว็บ และต้องการคำนวณ google ช่วยคุณได้ เพียงแค่กรอกสมการเข้าไป เหมือนกับใช้เครื่องคิดเลขนั่นแหละครับ .. google ก็ให้คำตอบเราได้สะดวกดีทีเดียว &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;strong style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;define&lt;/strong&gt; สำหรับค้นหาว่า คำที่ตามท้ายมานี้มีใครได้เขียนคำอธิบายเอาไว้บ้าง ซึ่งสะดวกมากๆครับ สำหรับการหา referene ในการทำรายงาน &lt;/li&gt;&lt;li&gt;&lt;strong style="color: rgb(255, 0, 0);"&gt;filetype:&lt;/strong&gt; เราสามารถกำหนดขอบเขตของการค้นหาได้อีกแล้ว ด้วยการกำหนดนามสกุลของไฟล์ เช่นเดียวกับที่ทำได้กับ domain ของเว็บไซต์&lt;/li&gt;&lt;/ol&gt; &lt;p&gt;จริงๆแล้วน่าจะมีอย่างอื่นอีกนะ .. เอาไว้รู้หรือนึกออกแล้วจะเอามาเล่าให้ฟังอีกรอบ :)&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7257230508418855242-978783549855211301?l=article.mrkrich.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://article.mrkrich.com/feeds/978783549855211301/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://www.blogger.com/comment.g?blogID=7257230508418855242&amp;postID=978783549855211301' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/978783549855211301'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7257230508418855242/posts/default/978783549855211301'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://article.mrkrich.com/2007/12/google-search-tips.html' title='Google Search Tips'/><author><name>mrKrich™</name><uri>http://www.blogger.com/profile/11939980120567292873</uri><email>arraymax@gmail.com</email><gd:extendedProperty xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' name='OpenSocialUserId' value='12040140090381344142'/></author><thr:total xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'>0</thr:total></entry></feed>